Las polidas voses de la Calandreta del país tarbés

Fòto Lalobèra
Bastian Miquèu (al centre) balha lo ritme a sa pichòta tropa de cantaires./ Fòto DDM, Rachel Barranco.

Una pichòta votz timida a lançat un « Adieu siatz a tots » puèi, de detzenats d’autras còrdas vocalas se son mesas a vibrar amb ela al son de l’occitan. Mai que sa tradicionala fèsta de fin d’annada, la Calandreta de Lalobèra celebrava sa victòria al prèmi Jan Morèu, jol mercat cobèrt d’Ibos. Una recompensa creada per l’OPLO (Ofici Public de la Lenga Occitana) per premiar un projècte original sus la transmission o l’utilizacion de la lenga occitana. «Dempuèi setembre, los dròlles trabalhan amb Bastian Miquèu, cantaire tradicional, explica Maria, presidenta de l’associacion Calandreta. Los mai grands an quitament començat las polifonias a doas o tres voces e tot es estat enregistrat sus un CD d’un detzenat de tròces  que sortirà a la davalada.»

Membre de l’associacion « Canta se gausas », Bastian se fa un onor de legar «aqueste eiretatge musical e tradicional» que quitament reçaupèt de sos ainats. «Quand los dròlles veson de joves practicar, lor balha enveja», jutja lo cantaire de 36 ans. Es tanben aquesta perspectiva que sedusiguèt l’OPLO.

«Voliam mostrar que la transmission passa pas sonque pels adultes, ditz Charlina Claveau Abbadie, conselhièra regionala Novèla Aquitània, delegada a las lengas regionalas e presidenta de l’Ofici, venguda balhar lo prèmi Morèu dotat de 3500 € e de libres. Quand de pichons ausisson d’autres pichons, marcha tanben.» E pas sonque, se ne cresèm las minas encantadas, los aplaudiments e los ritmes discretament picats del pè pels parents dels 72 enfants en representacion.

«Es plan de mostrar çò que sabèm cantar, de l’enregistrar e de far conéisser la Calandreta», se felicita Joanis, 11 ans e futur escolan del collègi Calandreta de Pau. Amb sos amics, serviguèt una bèla version de «Lo Cap de l’aso» abans de daissar la scèna als ancians del grop Parpalhon. Puèi de partejar un bon repais entre enfants, parents e ensenhaires, coma un resson de las paraulas de Natàlia, regenta a Lalobèra. «Lo cant, es una tradicion pirenenca que crèa de ligam social per s’acampar.»

Adaptacion de l’article de Jérôme Carrère paregut dins La Dépêche lo 20 de julh de 2017