Los calandrons fan los jornalistas ràdio e tele

201706012153-full
Los jornalistas en èrba èran encantats de presentar son trabalh davant sos parents e sos amics d’escòla./Fòto V. T.

L’emission ràdio «#Actuacalandrons» escapèt segurament pas als auditors de « Ràdio País Bigòra ». Mas son benlèu pas nombroses de saupre que las voces d’enfants que se pòdon ausir son aquestas dels escolans de la Calandreta de Banhèras-de-Bigòra. De vertadièrs jornalistas en èrba que tractan de l’actualitat locala, nacionala e quitament internacionala en occitan. Amb un plaser vertadièr e un gaubi susprenent.

«Los escolans de Banhèras foguèron causits qu’an l’accent mai polit » declara, fier, Joan-Claudi Viau, fervorós defensaire de la lenga occitana. «Son coratjoses», soslinha Silvan Carrère que ven a l’escòla bilingä de la ciutat termala cada quinze jorns per enregistrar l’emission. «Es pas aisit de parlar dins un micro e davant una camerà, o encara d’aprene los tèxtes de per còr. Que, pecisa, trabalham sens bufaire mecanic. Es tanben fòrça trabalh en amont pels escolans, avèm trabalhat en particular sus l’intonacion. Mas progressan lèu.» Un progrès qu’a pas res de susprenent vist l’estrambòrd del joves escolans.

Se la collaboracion entre la Calandreta de Banhèras e la cadena occitana es pas d’ièr, las vint-e-cinc granas de jornalistas de las classas de CM1 e CM2 tenguèron a presentar a las familhas e a sos amics la darrièra produccion d’aquesta emission realizada per  «Ràdio País» e «OCtele» abans que siá difusida sus la ret. Jol cobèrt de l’escòla, davant una assisténcia nombrosa, los joves presentèron son trabalh, ofrissent un bèla demostracion de son gaubi amb lo micro mas tanben de son eloquéncia. Lo tot confirmat en imatges pendent la projeccion de son JT.


«L’occitan es una lenga viva»

«Menam de jornals a l’ostal ont soslinham l’essencial, puèi trabalham en classa los tèxtes qu’anam enregistrar», explican amb fòrça vam Clara, Titoan V., Titoan B., Noémie et Soline, que tenon a mercejar «Silvan e Valeria de nos permetre de far aquò. Avèm plan d’astre». Subretot que descobrisson tanben un molon de causas. «Abans, legissiam pas los jornals», dison, tant plan interessats uèi per l’actualitat politica, economica e environamentala coma per aquesta del quotidian, e plan d’autres subjèctes. «Tot nos agrada», respondon en còr. Ja de vocacions ? «Sabi pas, i a plen d’autras matèrias interessantas», nos ditz Titoan. «E puèi, cal escriure fòrça», esita encara Soline. Qué que ne siá «es una aventura de las bèlas pels enfants», coma o soslinhèt la directritz Valeria Cazenave-Bernadou. «E un biais de trasmetre lo messatge qu’es una lenga que viu e qu’a tota sa legitimitat sus las onda, la ret, veire las rets socialas», soslinha Silvan.

Adaptacion de l’article de Viktoria Telek, publicat lo 1/06/17 dins La Dépêche