Peireguers : una novèla cara per la Calandreta

Fòto Peireguers
Mariska Rebière, novèla cara radiosa de la Calandreta de Peireguers, s’entrèva de la mairala.

Rescontre amb un jove ensenhaira de 26 ans.

Mariska Rebière, 26 ans, originària de Sent Pardol la Ribièra, es l’una de las novèlas ensenhairas de la Calandreta pergosina. Rescontre amb una joventa, afogada de lengas, titulària d’una licéncia d’anglés e que defend sa lenga familiala, l’occitan.

Qual es vòstre percors d’estudis ?

Mariska Rebière Ai passat mon bac a Sent Josef a Perigüers, apres, sei partit aus Etats-Units per passar mon bac anglés dins lo Minnesota, ai fait una licença d’anglés a Bordeu qu’a validat a l’universitat d’Oklahoma. Parle un pauc l’espanhòu, tanben. Ai fait un « Master » Mestiers d’ensanhament a l’universitat de Perigüers a la Granadiera. Apres un an de reflexion en tant que survelhanta au liceu Jay de Beaufort, ai decidat de me lançar coma regenta de calandreta .

E per l’occitan ?

D’en prumier, quo es una lenga qu’ai totjorn auvida parlar a la maison, en particulier chas mos grands parents, mai mos parents. Ma mair, passionada de dança m’a fait aprener las danças tradicionalas. Per aprener a escriure e ensenhar, ai seguit e segue totjorn lors cors de Joan Ganhaire, Marisa Lasjuilliarias e Micheu Chapduelh qu’ai apres a coneitre a l’Escòla Occitana d’Estiu a Vilanòva d’Olt. Dau monde que m’an apres totplen de chausas.

Cossí se debanan las jornadas a la calandreta ?

Plan ben, sem doas regentas, coma Olivia Mullier, la directriça. Sei en charja de la mairala, 19 goiassons de tres a cinc ans. Quo es una « pedagogia institutionala d’inspiracion Freinet ». Començam la jornada emb « Que de nuòu ? », avem « Lo conselh », mai « La monuda ». Los eslevas son en imersion occitana. De segur parlam francés tanben e fasem de l’iniciacion a l’anglés. Vesetz, tot çò qu’ai apres me serv dins mon noveu mestier.

L’ambient es bon ?

L’ambiant de l’escòla es plan bona, familiala. Los parents son plan implicats e balhan la man. Sem asociats a las decisions, nos sentem bien sostenguts. Quo es l’ambiant que cerchava, justament. En mai de quò, quò me permet de parlar e far viure l’occitan e de botar en pratica tot çò qu’ai apres. Rencontram dau monde plan interessats e motivats per la lenga.

Publicat lo 27/11/2017 dins Sud Ouest per Denis Gilabert

Per ne’n saber mai, de veire : occitan.blogs.sudouest.fr.