Que seram çò qui bastiram !

Dans le batahòri d’aquete començament d’annada escolara quan nombre de calandreta son miaçadas fàcia a la decision brutau de baishar lo nombre de contractes ajudats, quan ensenhants e pairs tribalhotejan solucions entà mantiéner las escolas obèrtas, qu’ei hè ben de’s diser qu’a petita victòria qu’ei estada obtieguda en Navèra Aquitània.

Entre las excepcions acordadas au nivèu departamentau e l’acòrd dat peu Prefècte region, que son totas las escòlas qui pòden bohar e foncionar l’annada escolara qui vien. Se’s podem har bon sang, qu’ei shens que entà las calandreta de Navèra Aquitània, qu’ei per’mor que çò de possible ací que n’èi aulhors !

Qu’avem batalhat tots amassa, associatius e professionaus, pertocats de près o de luenh, qu’avem tiengut los espacis mediatics e politics, qu’avem interpellat sans cès tots los elejuts. Lo lor sostien qu’ei estat indispensable entà entamiar un tribalh constructiu dab los servicis de l’Estat e arribar ad aqueste acòrd.

La limitacion drastica deu recors aus CAE que questiona lo movement sus çò que vòu entau personau non-ensenhant e mei largament sus la fragilitat de las escòlas.
Qu’ei un navèth tribalh collectiu de reflexion qui s’anoncia. Ne poderam pas construíser las responsas qu’amassa.

Peu moment, après las reconduccions de CAE en Bretanha entà Diwan, après los entà Calandreta en Navèra Aquitània, reïvindiquèm dab fòrça las medishas solucions entà totas las Calandreta, entà totas las escòlas immersivas.