1997 : A la rintrada de setembre, Calandreta dobriguèt lo collègi Calandreta Leon Còrdas a Latas (prèp de Montpelhièr) sens cap d’ajuda de l’Estat.
Lo 20 d’octobre, foguèt la primièra rintrada de l’Institut Superieur des Langues de la République Française a Besièrs amb una còla de 30 estagiaris.
De Calandretas novèlas nasquèron dementre : Gap, Orlhac, Seta, Mesa,Beòst, Montpelhièr (Peira Roja/Lepic)… Mas lo ministeri de l’educacion nacionala refusava de balhar los mejans de l’espandiment pedagogic a Calandreta.
En mai d’aquò las manifestacions luchavan per obténer la modificacion de l’alinèa 1 de l’article 2 de la constitucion francesa. E per obténer enfin una lei per las lengas dichas regionalas que permetèsse la ratificacion de la Carta Europèa de la lengas mens espandidas.
1999 : En mai, Calandreta festegèt sos vint ans a Pau e lo ministre de la cooperacion signèt, per França, la Carta Europèa de las lengas dichas mens espandidas… Lo 25 de mai lo Conselh Constitucional edictèt que lo tèxt europèu èra incompatible amb la constitucion de la republica.
Mai e junh de 1999, pr’amor d’una demanda lançada per Diwan, Calandreta participèt a una negociacion al Ministèri de l’Educacion Nacionala a París per estudiar las possibilitats d’integracion al servici public d’educacion en tot servar l’immersion.
A la dintrada de setembre, 1608 calandrons prenguèron lo camin de l’escòla o del collègi. Amb las Calandretas d’Alès, Peirigús e Rodès 38 establiments èran dobèrts o a mand de dobrir.
En parallèl, l’Estat prepausava totjorn a las escòlas associativas en lengas regionalas lor integracion dins l’Educacion Nacionala, mas « a legislacion constanta ». Valent a dire en tot servar l’article 2 de la constitucion… Diwan acceptèt l’acòrdi e signèt.
2002 : Las Calandretas de Limós e de Peçac dobriguèron a la dintrada de genièr.
L’escasença bèla de la prima, foguèt lo congrès de las Calandretas a Maurs, (Cantal). Aquel congrès foguèt un sàssic fòrt d’escambis e de rescontres. Quatre jorns a de reng, lo brave mond « s’associèron per far escòla », tal coma lo disiá la polida formula d’encap del congrès. Responsables associatius, regents, parents… Aquí pastèron lo projècte comun !